Beim Schlafengehen

Hoe wreedaardig kan waarheid zijn
in haar fundamentalistische eerlijkheid.
Hoe lankmoedig de leugen in haar mededogen.

In de vitrine zie ik ze liggen
de lenige liefde
als een hoer op haar retour.

De linten, de hartjes,
de cupido’s en de rendez-vous.
En later …

Het naakte lichaam
ontdaan van z’n hemels gebladerte.
Begeerte, wellust en zinnelijkheid.

Dat levende lijk
gewikkeld in herinneringen.
Graf van overvloedige heerlijkheid.

De weemoed na de overmoed.

 

Time to sleep … en als troost:
de schoonheid in haar briljant bestaan.
Erbarme dich … mein Gott.