Contramine

 

 

De wind leest voor
uit het boek der bomen.
Hij sist en lispelt,
ruist en wuift. Uit de hoogte.

Het is zondag.
Namiddag en de stilte slaapt
in hagen.
Tot het intellect zijn domheid verraadt.

Buurvrouw mag dan wel, hap naar adem,
Doctor Burg. Ir. Electronica zijn,
maar zij ontbeert blijkbaar primair inzicht en respect.

Het snerpend geluid van de tuinschaar
vermoordt de slome rust.
Verscheurt de takken tot een beschaafde haag.

Zal ik mij maar afzonderen. Door glazen isolatie.