het oog van de schrijver

Afbeeldingsresultaat voor schilderij+tepel

 

Rob Møhlmann schilderde 124 keer een conservenblikje. Hij werkte er elf jaar aan. Alle schilderijen zijn 40×30; het zogenaamde Canto-blikje is altijd levensgroot en staat altijd op dezelfde plaats en wordt onder dezelfde hoek waargenomen.

Het blikje is gewoon, alledaags, maar dat is niet waar: het niet bestaande merk werd ‘Canto’ – lofzang op de werkelijkheid; het blikje werd half uitgekleed als model, dat wil zeggen het papier werd er half afgescheurd, waardoor de naam gedeeltelijk zichtbaar was, maar vooral het glanzende, niet geribbelde oppervlak, dat de omgeving weerspiegelde. En daar vond het verhaal een steeds wisselende inhoud. Robs Canto werd een episch gezang in beelden, een verhaal over onze wereld door de ogen van een kunstenaar.

Citaat uit
https://remcoekkers.wordpress.com/2019/04/21/mohlmann-canto-voor-een-blikje-1/

.                                                               – –oOo– –

 

 

O, mijn God,

wat zou ik graag een ogenblik
van haar uitkleden.
Tot op de nanoseconde van haar tepel.

En die dan inblikken voor de eeuwigheid.

 

.                                           °°°

 

Kijken is een daad van liefde. – Rik Torfs

 

 

 

Un désir infini

Zij
is meer
dan een ogenblik

zij
is de eeuwigheid
van verlangen.

Hij bidt
tot haar gemis
opdat het nooit zou eindigen.

Hij wil slechts haar onbereikbaarheid. Un désir infini.

Advertenties