het feest van de leegte

.

Ik hou van Ellen.
Dat schrijf ik je, vooraleer jij mij verkeerd begrijpt.

Jarenlang las ik haar in De Morgen.
Zij vulde mijn leegte.

Ik was een spons.
Zij het water.

Samen waren wij een feest.

Maar ook dichters zijn soms blind.
Waarom van hier naar daar vliegen.

Als je boeken dat ook kunnen. Met velen samen.
Lezen kan je overal.

De onvoltooid verleden tijd van gemis en verlangen

 ellen380
©Karoly Effenberger

Soms lijkt het
dat we ons middenin
het feest bevinden
en toch
in het midden van het feest
is er niemand
In het midden van het feest
is de leegte
Maar te midden van de leegte
is er een ander feest.

Uit Roberto Juarroz, Poesia Vertical, Createspace Independent Publishing Platform, 2001. Vertaling Mary Cordoba.

***

De meesten slaan stijl achterover als je vertelt dat de dichtkunst in sommige landen zo populair is dat bezoekers rustig vijf uur reizen om een optreden te kunnen bijwonen. Hier in de Benelux mag je met een poëzieavond al blij zijn met twaalf toehoorders, maar toen ik jaren geleden in Muscat optrad, de hoofdstad van Oman, zat de zaal (capaciteit: 500 man) zo vol dat op de gangen tv’s werden bijgezet.

In Mongolië nam ik in 2012 deel aan het Altan Guuruus Festival, waarbij dichters door de Gobiwoestijn reisden en elke…

View original post 442 woorden meer