vergeten is verdwijnen

.

Herhaald opdat herinneringen niet zouden verloren gaan.
Tussen de dagen.
Van Hier en Nu. En Straks.

.

“Il n’y avait d’autre vie que les souvenirs.
Elle pensa soudain que la vie était uniquement ce qui était passé.
Rien n’existe hors de la mémoire.”

.

De onvoltooid verleden tijd van gemis en verlangen

.

Lieu de mémoire – Mijn bestaan

De cello klaagt.
Bij Klara.
Misschien treurt ze wel.
Om vroeger.

Eeuwen van vergetelheid.
Gekreukte partituren.
Uren met Bach.
Tous les matins du monde.

11/01/2011

Staat op de eerste pagina
van het ‘vergeetboek’. In potlood.
‘Gekregen van …..’.

En dat ik niet meer weet
of het sneeuwde. Die dag.
Hoe zij me aankeek,
toen ze mij het boek cadeau gaf.

Vergeten is verdwijnen.
Uit je eigen bestaan.

PS.
En daarom moet ik blijven schrijven.
Of ik houd op te bestaan.

Lees meer…16-04-12

PS. Hoeveel tijd rest mij nog. In mijn bestaan. Vooraleer ik wit word. Zonder enig verleden.

162.342

Lees meer…

Mon lieu de mémoire

Mensen hadden sporen
doorheen het schilderij getrokken.
Ik zag het aan de verf. Vegen
door het veld. Platgetrapte vlekken.

God de Pointillist
had nochtans met zorg en geduld
de weide uitgestippeld…

View original post 522 woorden meer