En alles zoekt naar taal

.

Het moet gebeurd zijn.
Want het staat geschreven.

Maar het is verdwenen.
Ik kan de beelden niet meer zien.

Enkel nog een afdruk van een indruk.
Soms gaat het verleden toch voorbij.

.

.

De onvoltooid verleden tijd van gemis en verlangen

Soms vind ik mezelf terug.
Eén of ander woord leidt mij. Als een blinde.
Naar iets of niets. Gisteren of een verleden verder af.

Maar altijd woorden.

Of gras of ochtend, liefde of verlangen.
Opgestapeld gemis.
En alles zoekt een weg. Naar taal.

Want woorden weten (bijna) alles.

.

.

Zoek : zonder taal

Zonder taal

Hoe het licht
als een witte sluier over het gras ligt.
De ochtend, een bruid
die uit het oosten komt.

Schrijvend licht
voor schilders.
Alphabet op doek.


Dat was deze morgen.


.

.
Deze namiddag stond ik
temidden het verdriet.
En het gemis. Op een kerkhof.

Ik analfabeet in de droefheid
van twee mensen.
De ene verloor z’n vrouw, de andere haar man.

Ik was een vreemdeling in hun leed.
Hun gisteren en morgen
die in de aarde lagen.

Ik bleef doofstom, een wees
in hun gemis. Een vreemde lacune.
Ontheemd…

View original post 38 woorden meer